Is een Pre pack legalisatie van faillissementsfraude?

De nu aangenomen Wet continuïteit ondernemingen maakt het mogelijk dat als een bedrijf in financiële moeilijkheden verkeert en een faillissement onafwendbaar is, het bedrijf de rechtbank kan vragen welke curator zal worden aangesteld, zodra het faillissement wordt uitgesproken.


De Tweede kamer is akkoord gegaan met de mogelijkheid van het aanstellen van een “stille bewindvoerder” door aanpassing van de Faillissementswet.

 

Deze stille bewindvoerder ofwel beoogd curator kan, vooruitlopend op het faillissement, al aan het werk. De toevoeging ‘Stille’ maakt duidelijk dat deze aanwijzing niet publiekelijk bekend wordt gemaakt. De rechtbank noemt niet alleen de naam van deze stille bewindvoerder maar ook de naam van de rechter-commissaris die na uitspraak van het faillissement toezicht zal houden. Deze wordt ‘stille rechter-commissaris’ genoemd.

 

Waarom deze wetswijziging?

Met deze wetswijziging is het voor de ondernemer mogelijk de stille bewindvoerder te informeren over de huidige situatie van het bedrijf en te informeren over de mogelijkheden van een doorstart (na faillissement). Het idee is dat de stille bewindvoerder, als hij eenmaal definitief tot curator is benoemd, snel met de plannen voor de doorstart kan instemmen. De stille rechter-commissaris wordt voor het faillissement ook van de plannen voor een doorstart in kennis gesteld zodat deze sneller kan instemmen met de plannen.


Surseance of pre pack?

Waarom gaat de onderneming naar de rechtbank? Niet omdat het bedrijf, onder dezelfde omstandigheden, kan worden voortgezet. De financiële problemen zijn daarvoor te groot en op eigen kracht een oplossing vinden is er niet.

Surseance aanvragen is een optie. Echter een uitspraak van surseance is openbaar en de gevolgen vaak verstrekkend. Onrust bij het personeel, leveranciers en eventuele aandeelhouders. De kans is groot dat leveranciers niet meer leveren en uitzendbureaus hun werknemers terug te trekken. In een dergelijke situatie wordt een eventuele doorstart lastig.

Het aanwijzen van een stille bewindvoerder en deze informeren over de plannen voor een doorstart zonder dat de buitenwereld hiervan op de hoogte is lijkt een mooie oplossing om onrust bij personeel en leveranciers te voorkomen. Hierdoor is de kans van slagen van een doorstart groter.


Wat gebeurt er tijdens het Interbellum

De stille bewindvoerder zal op de hoogte worden gesteld van de plannen voor een doorstart. Welke bedrijfsonderdelen gaan over naar het nieuwe bedrijf, hoeveel en welk personeel en van welke leveranciers zal gebruik worden gemaakt. Ondertussen draait het bedrijf “gewoon” door. De leveranciers blijven leveren, de uitzendkrachten blijven aan het werk en de ingehuurde ZZP’ers werken door aan hun opdrachten. Echter wat zij niet weten is dat ze voor hun leveringen en werkzaamheden niet meer betaald gaan worden. Het faillissement is aanstaande en de kans dat je als concurrente schuldeiser nog iets van je geld terugziet zeer klein.


Wat is de positie van de curator en onderneming?

Waar liggen de verantwoordelijkheden? De onderneming is naar de rechter gegaan, weet dat het de rekeningen niet meer kan betalen, vraagt men direct het faillissement aan. Het bedrijf houdt op te bestaan, er worden geen producten en diensten meer afgenomen. Met een Stille bewindvoerder gaat het bedrijf door en blijft willens en wetens goederen en diensten afnemen.  

Waarom niet de uitzendkrachten laten stoppen met werken, de ZZP’er naar huis sturen en geen goederen meer afnemen?  Omdat dan de doorstart in gevaar komt?

De vraag is dan gerechtvaardigd of deze medewerkers en leveranciers werken aan het einde van het bedrijf of is men, gedurende de periode van stille Bewindvoering, bezig om de noodzakelijke basis te leggen voor het nieuwe bedrijf of is men in feite dan al aan het werk voor het nieuwe bedrijf?

De overnameprijs vervalt volledig aan de boedel en is vaak prooi voor de preferente schuldeisers. Gaat de curator, in het belang van de doorstart, toestaan dat er schuldeisers aan het werk worden gehouden (nieuwe schulden worden gemaakt) terwijl hij/zij weet dat hiervoor niet meer betaald gaat worden? Is de onderneming later, nadat het faillissement is uitgesproken, door de curator nog aan te spreken op de handelswijze tijdens de periode van stille Bewindvoering?


Niet alle schuldeisers worden benadeeld!

Leveranciers, banken en andere deelnemers aan de (oude)onderneming die noodzakelijk zijn voor het starten van de nieuwe onderneming zullen tijdens deze periode worden benaderd. Zij hebben een bevoorrechte positie ten opzichte van de overige schuldeisers. Zij kunnen hun levering alsnog direct staken, hun verlies in de oude onderneming berekenen en daarmee rekening houden tijdens de onderhandelingen over een doorstart. Deze schuldeiser worden dus bevoordeeld ten opzichte van de andere schuldeisers die onwetend worden gehouden over de positie van de onderneming.


Conclusie?

Na het noemen van een stille bewindvoerder gaan de bedrijfsactiviteiten door, niet met het doel om de onderneming te behouden maar om een (door)start van een nieuwe onderneming mogelijk te maken. De beoogd curator, met de opdracht om de belangen van de schuldeisers in de gaten te houden, zal moeten ingrijpen als schuldeisers, zonder dat zij dit weten, meewerken aan een doorstart en niet betrokken blijven bij het nieuwe bedrijf. Hij voorkomt daarmee dat de schulden oplopen. Doet hij/zij dit niet dan kan je stellen dat de belangen van de schuldeisers niet goed worden behartigd.



Terug naar overzicht